Drieluik 149 (april 2026)

Het woord ‘hoop’ heeft soms een zwevende betekenis. Velen van onze lezers kennen wellicht het lied waarin de zin voorkomt; ‘Die hoop moet al ons leed verzachten, des Heilands woorden zijn gewis. In een zin komen we de woorden ‘hoop’ en ‘ gewis’ tegen. ‘Hoop’ veronderstelt dat nog niet alle wensen zijn vervuld en ‘gewis’ dat we absoluut zeker zijn van onze zaak. Het woord ‘hoop’ balanceert vaak tussen ‘vermoeden’ en ‘geloven’. En dan komen we uit bij het prachtige lied van Huub Oosterhuis uit het Liedboek, nummer 275 vers 3. ‘Maar wij vermoeden en geloven dat Gij ons draagt, dat Gij ons dient’. Het thema van dit nummer luidt: ‘De weg van de hoop’. Nog niet eerder is een thema op zo’n duidelijke manier vorm gegeven als in dit nummer in de gedichten van Vaclav Havel en Arnold van der Leer.

Havel noemt als kenmerken van de hoop naast de kwaliteit van de ziel, de gerichtheid van de geest en van het hart ook het doel: ergens voor werken omdat het goed is en de zekerheid dat het zinvol is, onafhankelijk van het resultaat. Het kenschetst zijn eigen leven. Arnold van der Leer leert ons hoe de weg zal zijn: begaanbaar, aan kruis en graf voorbij en staan in het goddelijk licht dankzij Pasen. Met die zin wordt de kern van het geloof geraakt. U ontvangt dit kerkblad een paar dagen voor Pasen. Misschien komt Pasen niet al te nadrukkelijk in onze artikelen naar voren, maar we mogen weten dat het feest van de opstanding van Christus ons hele geloof, in al zijn geledingen, omvat. Pasen is het belangrijkste christelijke feest; het begin en het einde.

Op het voorblad prijkt de bloesem van de meidoorn. Wellicht vindt u het vreemd dat in het aprilnummer de meidoorn wordt getoond, maar we ervaren allemaal dat het klimaat steeds warmer wordt. Het lijkt erop dat de tijd ons inhaalt. Misschien is dat in sommige opzichten ook zo in onze kerk. Op het achterblad zien we een collage van de paasdienst van 2025. Het is de bedoeling dat volgend jaar de foto’s van de paasdienst van dit jaar worden getoond. Zo haalt de tijd niet ons, maar wij de tijd in.

Deze keer kunt u via het interview meer te weten komen over ons trouwe kerklid Alie van der Werff. Zij is met name bekend geworden als organist in onze gemeente. Met haar vrolijke lach en lieve woorden is zij een voorbeeld voor ieder van ons.

Een speciale vermelding verdient de 99e verjaardag van pater Geert Bles. Hij is de patriarch van de innige oecumenische samenwerking tussen de katholieke Andreasparochie en onze kerk. Wij wensen hem een gezegende levensavond toe. Bij leven en welzijn kunnen we volgend jaar meer aandacht aan zijn verjaardag geven.

Er worden in dit kerkblad twee artikelen geplaatst van mensen die diep over een paar thema’s hebben nagedacht. Mathieu van Kooten stelt de vraag of goede voornemens iets uithalen in deze onvoorspelbare wereld. Kijk voorbij aan het zichtbare naar het Koninkrijk van de hemel. Daarbij zijn meditatie en gebed belangrijke hulpmiddelen. Bas Ragas stelt de belangrijke vraag of een relatie met God echt mogelijk is. Daarvoor zijn twee voorwaarden van belang: gehoorzamen en verstaan.

Heel apart (en nadrukkelijk)  is de oproep aan de regering van de rooms-katholieke kerken en de PKN om  het asielbeleid aan te passen, illegaliteit niet strafbaar te stellen en mild te zijn voor ‘de vreemdeling die in onze poorten woont’. De verontwaardiging reikt hier over kerkmuren heen. We noemen deze keer speciaal de columns van Erik Bastiaan-Net. Vorige maand was het drie jaar geleden dat hij het maandelijks schrijven van een column op zich nam. Dat was toen met enige aarzeling, omdat hij niet wist of hij voldoende stof tot schrijven zou hebben. Hij blijkt echter voldoende inspiratie te putten uit zijn wandelingen door de natuur en de aanblik van zijn tuin. Deze keer schrijft hij over het maken van keuzes en het opruimen van onnodige zaken. Dat moet soms ook in de kerk gebeuren. We hopen nog lang van zijn talenten te kunnen genieten.