Drieluik 154 (oktober 2026)

Tijdens het vastleggen van het thema voor dit oktobernummer was het nog erg warm en droog, hetgeen een predikant deed verzuchten dat “we misschien een biddag voor regen zouden moeten houden”. Zoals zo vaak in tijden van crisis, begon men te zoeken naar een zondebok. Waar we in Nederland ons aan het voorbereiden waren op een stijgende zeespiegel en de effecten van hoosbuien, blijken we ons nu ook te moeten wapenen tegen een tekort aan zoet rivierwater en het opkomen van zilt kwelwater in de kustgebieden. Het maakt ons onrustig, want we dreigen onze bestaanszekerheid te verliezen. Van deze klimaatsveranderingen kunnen we de asielzoekers toch niet de schuld geven? Hoe blijven we op een menswaardige manier met elkaar omgaan? Ds. Joachim Stegink heeft een mooie meditatie geschreven over het thema  ‘Levend water in tijden van droogte’, met verwijzing naar de Samaritaanse vrouw uit Johannes 4. Hij komt tot de conclusie dat we, door “levend water voor elkaar te zijn, onderlinge solidariteit tot leven kunnen brengen.” Het lezen waard, want ook in onze eigen gemeente geldt dat onbevooroordeelde samenwerking onze gemeente de kracht geeft om met elkaar het evangelie van Christus in onze omgeving vorm te geven en uit te dragen.

Het thema inspireerde Arnold van der Leer tot “weer eens wat anders: een verhaaltje op rijm, hopelijk tot troost in dorre tijden. Allegorisch voor onze economie en moralistisch uiteraard, zoals het een sprookje  betaamt…”. Ook Erik bleef in zijn column hoopvol naar de lucht kijken of daar al een wolkje te ontdekken was met uiteindelijk dezelfde kwaliteiten als dat van de knecht van de profeet Elia.

We zijn als redactie heel erg blij dat Ab Mulder af en toe een interview wil schrijven. U zult het waarschijnlijk allemaal met ons eens zijn dat zijn verfrissende stijl in het interview met Hans Hendrix een aanwinst is voor Drieluik en voor u als lezerspubliek. Delia Verhoef is bereid om met een kritisch oog alle kopij te helpen corrigeren.

Wat is het fijn dat de Jeugdraad in ons blad iedere keer iets hoopvols te melden heeft. Deze keer hoe een wandeling in de natuur de gelegenheid biedt om samen over leuke dingen te praten, maar ook over persoonlijke twijfels en zorgen, ook wat het geloof betreft. Met aan het slot de constatering dat het geloof in dezelfde Heer saamhorigheid biedt en een reden om met elkaar in contact te blijven.

De diaconie laat in dit nummer zien wat hun belangrijkste opdracht is: omzien naar mensen in nood. Dat kan zijn naar de vele slachtoffers van immens natuurlijkgeweld, maar ook naar de vele mensen die in Nederland in armoede moeten leven. De producten die we iedere maand verzamelen voor klanten van het Consuminderhuis, worden telkens met gejuich ontvangen.

Ook in de oecumene blijkt saamhorigheid een bron van inspiratie te zijn: gezamenlijk je buigen over de eerste encycliek van paus Leo XIV en een verslag van een bijeenkomst met de Jezidi’s, van wie onze regering zegt dat zij zonder gevaar voor eigen leven terug zouden kunnen keren naar hun eigen grondgebied. Wie de beangstigende filmpjes heeft gezien van de genocide die zich daar heeft afgespeeld wil graag zijn handtekening onder het protest tegen uitzetting tekenen.

Een conclusie van het oktobernummer zou kunnen zijn: samen sterk, om elkaar te bemoedigen in het geloof en het in praktijk brengen daarvan. We kunnen ons daartoe ‘laven’ tijdens de gezamenlijke maaltijd na afloop van de jeugddienst/startzondag op 11 oktober. Iedereen welkom!